Projekt współfinansowany przez Warszawskie Inowacje Edukacyjne
E-przewodnik po Dzielnicy Wola
Zabytki wolskie > Kościół i parafia Św. Klemensa Hofbauera

W czasie Powstania Warszawskiego kościół został zbombardowany. Od pożaru uratowała go nowoczesna konstrukcja, ogień nie uszkodził żelbetonowego stropu i nie strawił wnętrza.

Parafia św. Klemensa została erygowana 17.04.1952 r. przez Ks. Abpa Stefana Wyszyńskiego z części parafii św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupa. Dekret erekcyjny wszedł w życie 4.05.1952 r. W latach 50-tych powstały w prezbiterium obrazy: św. Klemensa i Aniołów Stróżów w formie malarskiej sgraffito Edwardy Przeorskiej. Centralne miejsce zajmuje postać św. Klemensa patrona parafii, Warszawy i piekarzy. Po jego obu stronach umieszczono wizerunki dwóch innych świętych Redemptorystów: św. Alfonsa Marii Liguoriego - założyciela Zgromadzenia Redemptorystów i wybitnego moralisty oraz brata zakonnego - św. Gerarda Majelli, który zasłynął wieloma cudami. Jest on patronem dobrej spowiedzi i kobiet w stanie błogosławionym. Uzupełnieniem są mozaiki wykonane przez Marię Hiszpańską-Neuman. W transepcie umieszczono ołtarze: Świętych Polskich z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej, Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Serca Jezusowego i św. Józefa.

W kościele umiejscowiony jest grób Sługi Bożego O. Bernarda Łubieńskiego, który długie lata swego życia spędził w klasztorze przy tym kościele.

W latach 90-tych w świątyni zostały wmurowane i poświęcone tablice upamiętniające bohaterską walkę żołnierzy i harcerek w Powstaniu Warszawskim.

W roku 2000 dziedziniec przed kościołem został przekształcony w plac pamięci Męczenników Warszawskiej Woli.

Godny uwagi jest mały srebrny sarkofag z relikwiami św. Klemensa, który znajduje się w prezbiterium pod ołtarzem.

Klasztor św. Klemensa Hofbauera.

Sługa Boży O. Bernard Łubieński. Najpierw w latach 1901-1910 wraz z kilkoma ojcami pracował przy kościele Zbawiciela, potem od 22.01.1918 Zatrzymał się przy kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika, by wreszcie od roku 1926 osiąść w Domu Zgromadzenia erygowanym przy ul. Karolkowej 49.

6 Sierpnia 1944 r., w czasie Powstania Warszawskiego, cała Wspólnota Klasztoru, tj. 30 współbraci, została wymordowana, a dom i kościół spalone. Po wojnie kościół odbudowano, a klasztor powiększono o jedna kondygnację. W roku 1952, dekretem Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego, kościół św. Klemensa stał się kościołem parafialnym, a redemptoryści zaczęli spełniać zadania duszpastersko-katechetyczne. Po usunięciu religii ze szkół, przy kościele św. Klemensa w latach 1980-tych wybudowano dom katechetyczny, z wieloma salami i pomieszczeniem teatralnym. Po roku 1981, w stanie wojennym, kościół św. Klemensa był jednym z ośrodków duszpasterstwa ludzi pracy dla diecezji Warszawskiej.

W latach 1990-1999, klasztor na Karolkowej był siedzibą Prowincjalatu. W kościele znajduje się grób Sługi Bożego O. Bernarda Łubieńskiego, który długie lata swego życia spędził w tym klasztorze. Proces beatyfikacyjny tego znanego i wielce zasłużonego Misjonarza toczy się obecnie w Rzymie.

6 sierpnia okupant zamordował 30 ojców, braci i kleryków mieszkających w klasztorze. Na zewnętrznej ścianie kościoła znajduje się tablica upamiętniająca to tragiczne wydarzenie.

Kliknij na zdjęcie, aby zobaczyć jego powiększenie.

[Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie]
[Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie]
[Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie]
[Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie] [Kliknij, aby powiększyć zdjęcie]
© Zespół Szkół nr 32 im. K. K. Baczyńskiego w WarszawiePowrót na górę stronyDo góry